socialismo siglo XXI mendeko sozialismoa

Jardunaldiak:

XXI mendeko sozialismoa

Socialismo siglo XXI

ATILIO BORON

Sociólogo y politólogo

Doctor por la UNIVERSIDAD DE HARVARD y profesor de la UNIVERSIDAD DE BUENOS AIRES

azaroak 16 de noviembre

astelehena lunes a las 18:00etan

MICHEL COLLON

Escritor y periodista

Miembro fundador de la conferencia antiimperialista AXIS FORPEACE

azaroak 17 de noviembre

asteartea martes a las 18:00etan

NON?

Kultura ondareko zerbitzuaren hitzaldi aretoan

Salón de Actos del Archivo Foral

María Díaz de Haro, 11, Bilbao

Antolatzailea:

GITE-IPES

Babes zabala jaso zuen atzo Uribarriko Gau Eskolak

Uribarriko Gau Eskolako ikasle eta irakasleek bosgarren ikasturteari ekingo zioten atzo. Azken lau urte hauetan Uribarriko eskola erabili izan dute jarduerak aurrera eramateko; honela, helduei euskalduntzeko aukera eman diete, euskara klaseak doan eskainiz. EAJk eta IUk, aurten eskolako klaustroak irregulartasun osoz hartutako erabaki bat aitzakia hartuta, erabaki dute baimena ez ematea Uribarriko eskolak erabiltzeko. Protesta gisa, matrikula festa antolatu zuten atzo arratsaldean Uribarriko landan eta 40 bat lagunek izena eman zuten Gau Eskolan euskara ikasteko. Herritar ugari hurbildu zen babesa emateko. Uribarriko Gau Eskolako arduradunek salatzen dute orain dela bost urte sortu zenetik auzokideen erantzuna gero eta hobea izan dela, "euskarara musu truk hurbiltzeko aukera topatzeaz gain lagun arteko giro polita sortu baita, auzoko egunerokotasunera ere iritsi dena". Gau Eskolako arduradunen ustez, eskola publikoa erabiltzeko baimena ukatzea Uribarriko helduei euskalduntzeko aukera bat kentzea da. Honenbestez, Uribarriko eskolari edo eskolako kudeatzaile den Udalari hartutako erabakiaren arrazoia zeintzuk diren azaltzeko, suerta daitezkeen eragozpenei baliabideak jartzeko eta ezeko erraz bat ez emateko eskatu diete. Hala ere, EAJk eta IUk hartutako erabakiak Gau Eskolaren jarduna ez du etengo eta, adierazi dutenez, lanean jarraituko dute egoera latz honi ahalik eta irtenbide egokiena bilatu arte. (www.branka.biz/content/view/2267/49/)

Ekarrizketa TAS-TAS irratian: www.tas-tas.org/euskera/audio/Uribarriko Gau Eskola.mp3

EUSKAL HERRIA HELMUGA estreinaldia

Narria Kultur Elkarteak, datorrean asteartean,urriak 6, Portugaleteko Zentro Zibikoan burutuko den estreinaldira gonbidatzen zaitu. Gite-Ipes elkartearen laguntzari esker, Patrizia Muñozek zuzendutako "Llegar a Euskal Herria helmuga" dokumentala ikusteko eta bertan parte hartzen duten protagonistekin (Luz Amparo Pimiento, Periko Solabarria, Patrizia Muñoz, e.a.) hitz egiteko aukera izango dugu. Hona hemen filmaren fitxa teknikoa eta argudioa. Asteartera arte!

LEKUA: PORTUGALETEKO ZENTRO ZIBIKOA (UDALETXE ONDOAN)

EGUNA: URRIAREN 6AN

ORDUA: 19:30 ETAN

PARTAIDEAK: Patrizia Muñoz, Luz Amparo Pimiento, Periko Solabarria...

EUSKAL HERRIA HELMUGA

Gure lurraldeak gizon emakume asko bidali ditu atzerrira eta gizon emakume asko ekarri ditu atzerritik. Patrizia Muñozek zuzendutako dokumentalean Euskal Herrira bi une ezberdinetan etorritako migrazioa agertzen zaigu aurrez aurre. Alde batean, 1950 eta 1960 hamarkadan etorritakoak. Pertsona hauek industrian lan egitera etorriak ziren Espainiako estatuko gainontzeko lurraldeetatik. Bestaldetik, azken urteetan etorritakoak. Pertsona hauek mundu osotik etorriak dira zerbitzu eta gainontzeko lanetan jarduteko.

Patrizia Muñozek bi pertsona esanguratsu elkarrizketatzen ditu migrazio bien artean dauden puntu komunak azalarazteko. Alde batetik, Luz Amparo Pimiento agertzen zaigu. “La posada de los abrazos” izeneko egitasmoaren asmatzaile eta partaidea. Luz Amparok azken urteetako migrazioaren gainean hitz egiten du: arazoak, emigratzeko arrazoiak, Euskal Herrira iristea, ea. Beste aldetik, Periko Solabarria, langile, sindikalista eta diputatu ohia. Perikok 1960. hamarkadako migrazioaren gainean ari da.

Dokumentalean zehar Policarpo Fernandezek 1960ean grabatutako film bat “Bilbao ignorado” delakoaren irudiak agertzen dira protagonisten hitzak irudikatzeko asmoz. Policarpo Fernandezen irudiek garaiko Bilbo berezia adierazten dute; hain zuzen, garaiko Bilboko txabolak.

FITXA TEKNIKOA

Izena: Euskal Herria Helmuga

Zuzendaria: Patrizia Muñoz

Kamara: Amaia Monasterio

Zuzeneko soinua: Ivan Crespo

Postprodukzioa: Jose Miguel Vilalta

Musika: Karidadeko Benta

Iraupena: 22´30”

Narria Kultur Elkartea te invita al estreno que se celebrará el próximo martes, 6 de octubre, en el Centro Cívico de Portugalete. Gracias a Gite-Ipes, veremos el documental dirigido por Patrizia Muñoz "Llegar a Euskal Herria helmuga" y charlaremos con sus protagonistas (Luz Amparo Pimiento, Periko Solabarria, Patrizia Muñoz,etc.). A continuación la ficha técnica y una breve sinopsis. Hasta el martes!

LUGAR: CENTRO CÍVICO DE PORTUGALETE (JUNTO AL AYUNTAMIENTO)

DÍA: 6 DE OCTUBRE

HORA: 19:3O

TOMARAN PARTE: Patrizia Muñoz, Luz Amparo Pimiento, Periko Solabarria...

LLEGAR A EUSKAL HERRIA

Muchas han sido las personas que han salido de Euskal Herria hacia otros lugares del mundo y otros muchos han sido los que han venido a vivir a estas tierras. En el documental dirigido por Patrizia Muñoz se intercalan dos momentos en los cuales ha habido gran afluencia de emigrantes a Euskal Herria. El primero de los hilos conductores del documental se refiere a la emigración ocurrida en las décadas de 1950 y 1960. Las personas que llegaron a Euskal Herria estos años vinieron desde otras tierras de la península a trabajar en la industria .El segundo de los hilos conductores son los migrantes que han llegado estos últimos años. Estas personas vienen de todas partes del mundo para trabajar especialmente en el sector servicios, agricultura y otros trabajos poco cualificados.

Patrizia Muñoz ha entrevistado a dos personas reconocidas para explicar los puntos comunes existentes entre ambas migraciones. Por una lado, Luz Amparo Pimiento. Fundadora y participante del proyecto “La posada de los abrazos”. Luz Amparo nos habla de la emigración de estos últimos años: los problemas, razones para emigrar, llegar a Euskal Herrira iristea, etc. Por otro lado Periko Solabarria, trabajador, sindicalista y exdiputado. Periko nos habla de la emigración en los años 60.

En el documental aparecen imágenes del filme grabado por Policarpo Fernández en el años 1960 que se titula “Bilbao ignorado” y que tratan den hacer imaginar las palabras de los protagonistas. Las imágenes de Policarpo Fernández muestran un Bilbao diferente; concretamente las chavolas que en aquellos años inundaban Bilbao.

La GAUESKOLA empieza .....

... en MIRIBILA / SAN FRANCISCO el jueves, 15 de octubre a las 19:30 horas

... en URIBARRI el miercoles, 14 de octubre a las 19:30 horas

ITSASOAREN ALABA >>>

>>> Donostiako Zinemaldian

* ZINEMIRA *

Igandea. irailak 20. 20.30 PRINCIPE 9. aretoan

Astelehena. irailak 21. 19.30 PRINCIPE 10. aretoan

Asteartea, irailak 22. 19.30h PRINCIPE 10. aretoan

Gite-Ipes Donostiako Zinemaldian

Kaixo lagunok!
Berri ona! Donostiako Zinemaldiak, Euskal Zinemaren zailak, “Itsasoaren Alaba” dokumentala proiektatuko du.
2008an Julio Araluzeren epaimahaiak Josu Martinezen Itsasoaren alaba dokumentala saritzea ebatzi zuen. Pertsona hauen ustetan, Euskal Herriko historia zati hau ahaztuarazi nahi digute eta Josu Martinezen dokumentalak bide berri bat irekitzen du gure herriaren oroimena berreskuratzeko. Haize Goikoetxea Ugarte errefuxiatu bikote baten bigarren alaba da eta urte bi bete gabe zituela, bere aita zena, Mikel Goikoetxea, “Txapela” Galek hil zuen 1984an.
Dokumentalaren emanaldia Irailak 20 arratsaldeko 20:30etan, Irailak 21 arratsaldeko 19:30etan eta Irailak 22 arratsaldeko 19:30etan, Donostiako Alde Zaharrean izango da. Dokumentala eta gero, festa txiki bat antolatzeko asmoa dugu, protagonista zuzendaria eta, bertan izango dira. Festa honetara bereziki gonbidatuta zaudete.
Beste barik, ikusi arte!

Kaixo lagunok!
Buena noticia: “Itsasoaren Alaba” ha sido invitada por la organización del Donostiako Zinemaldia para ser proyectada en la sección “Zinemira” de Cine Vasco.
Como sabéis fue realizada por Josu Martinez a quien se adjudicó la “Julio Araluze Beka” del pasado año y cuyo argumento son las reflexiones de Haize Goikoetxea, hija de “Txapela”, asesinado por los GAL cuando ella tenia 2 años, en un proceso de ir descubriendo a su padre, documental que ya fue presentado en el Capitol de Bilbao, el pasado mes de Febrero y posteriormente en otros puntos de Euskal Herria.
Tras la proyección del Domingo 20 de Septiembre, a las 20,30 Lunes 21 de Septiembre a las 19:30 y el Martes 22 de Septiembre a las 19:30 situado en la Parte Vieja donostiarra, tendremos un pequeño lunch fiesta con el director y protagonistas al que estáis expresamente invitados, y que si pensáis asistir, os agradeceríamos que nos lo indicaseis.
Beste barik, ikusi arte !

Zinemaldia: Kurdistan

Desde la oscuridad
* Maiatzak 29, ostirala
Turkiaren XX. mendeko historiak zati handi bat iluntasunean segitzen du. Turkia da Mendebaldetik hurbilenen dagoen musulman herria, Europako Batasunean sartzeko hitzarmenak burutzen ari da eta. Pertsonai batzuen bidez herri honetako errealitate sakonean murgiltzen gara bai euren pobrezian bai euren lorpenetan. Helburu honetan, herri honetako bizitza politikoaren pertsona esanguratsuen eta Turkiaren askatasunerako bidean euren bizitzan zer edo zer galdua zutela ikusi duten pertsona anonimoen ibilbidea segitu dugu. Protagonista hauek denbora eta espazio arrotz batetik eta aldi berean mundu ezagunaren bidetik lagunduko digute. Identitate, itsaso, kultura bidegurutze batean, tradizio eta modernitatearen arteko aurre egitean, errepresio eta demokraziaren artean, boterez ibil eta militar artean, Ekialde eta Mendebaldearen artean, Europa eta Asiaren artean, Islam eta laizismoaren artean. Kontrastez beteriko bidea, dokumentalean Turkiarentzako hasiera berriaren esperantzarekin bukatzen duen bide bat.
Zuzendariak: Mariano Agudo eta Julio Sánchez Veiga / Gidoai: Julio Sánchez Veiga eta Mariano Agudo / Produkzioa: Miguel Paredes / Soinua: Daniel de Zayas
1996an Mariano Agudo eta Julio Sánchez Veiga Sevillako zuzendari eta zine egileak bildu ziren Intermedia Producciones produktorea sortzeko, enpresa independente bezala.
Geroztik Intermedia Producciones delakoak ibilbide luzea egin du zinema eta ikus-entzunezko produkzio arloan. Sortu zenetik, Intermedia Producciones errealitatearen ikuspuntu kritikoa bultzatzearen aldekoa postua egin du; izan ere, inguruan agertzen diren gatazken ikuspuntu soziala aztertuz eta sakonduz, bai euren hurbileko inguruan baita euren mugetatik kanpo ere. Euren lanek nazioarteko zein nazioko berrogeita hamar sari baino gehiago jaso dute eta euren ekoizpenak presen egon dira azken urteetako zinemaldi, erakustaldi eta antolatutako zikloetan.

ZINEMALDIA: Irak

Invierno en Bagdad
La tragedia se acerca a Irak. La ciudadanía mundial se moviliza para intentar detenerla, sin embargo la ocupación llega imparable y se instala en Irak.
Es como si ojos de todas las edades avanzaran pendientes del río de la vida. Hay alguien que provoca esas miradas que se mueven entre el miedo, el horror y la muerte. Desde Bagdad, sus ciudadanos y ciudadanas lo cuentan. Mustafá, de 9 años; Mauy, de 11; Zin al Abidin, de 12; Nagham, de 24; Mayed, de 43 o Rabiha, de 60... Todos ellos son víctimas de una ocupación, salvaje y sangrienta que no termina. Y todos ellos nos relatan historias del más frío invierno en Bagdad. Javier Corcuera es el director de esta impresionante y sobrecogedora película, filmada antes y después del bombardeo a Irak.
Tragedia Irakera hurbildu da. Munduko hiritarrak mugitu egin dira gelditzeko asmotan. Hala ere, okupazioa Irakera iritsi da, baita bertan geratu ere.
Adin guztietako begiak biziaren ibaiari begira egongo balira bezalakoa da. Badago begirada horiek lotzea dakarren norbait, begirada hauek beldur, horrore eta heriotzan daude murgilduta. Bagdadeko hiritarrek kontatzen dute; besteak beste, Mustafák, 9 urteko umea; Mauyk, 11 urtekoa; Zin al Abidinek, 12koa; Naghamek, 24koa; Mayedek, 43koa edo Rabihak, 60 urtekoa... Haiek guztiek bukatzen ez den okupazio basati eta odoltsua sufritzen dute. Eta denek Bagdadeko negurik hotzenaren historiak kontatzen dituzte.
Javier Corcuera, filme harrigarri honetako zuzendaria da. Filma grabatuta dago Irakeko bonbardaketa burutu baino lehen eta ostean.

www.gite-ipes-bilbo.blogspot.com/2009/05/ekialde-hurbilaren-zinemaldi.html

Zinemaldi maiatzak 15: Palestina

"Los niños de Arna", de Julian Mer Khamis, recoge la historia de Arna Mer Khamis, una legendaria activista israelí contra la ocupación. Nació en una familia judía, se casó con un palestino y ocupó su vida trabajando por la justicia y los derechos humanos.

En 1989 en el campo de refugiados de Yenin Arna abrió un teatro donde enseñó a las y los niños palestinos a expresarse por sí mismos a través del arte. Arna fundó un sistema de educación alternativo para niñas y niños palestinos cuyas vidas habían sido interrumpidas por la ocupación israelí. Por medio de la actuación y del arte, Arna les enseña a expresar su enojo, amargura y miedo.

Años más tarde su hijo Juliano vuelve para descubrir qué es lo que les sucedió a “los niños de Arna”. Desplazándose a través del tiempo, su película yuxtapone a los chicos jóvenes con los militantes y mártires en los que se han convertido, revelando el horror de las vidas atrapadas por las circunstancias de la ocupación israelí.(a las 19 horas en la Bolsa) - http://www.arna.info/Arna

Ekialde Hurbilaren Zinemaldi

Ekialde Hurbileko egoera pil pilean dago eta egoera honek zinemaldi hau antolatzera bultzatzen gaitu. Oso gutxi dira honaino iristen diren zonalde honen gaineko filmak. Izan ere, Ekialde Hurbilaren gaineko zinemaldi honen bidez, hango zine ekoizpenaren eta hango egoeraren gaineko zertzelada batzuk besterik ez dugu eman nahi. Filma hauek ez ohi dira zinema arruntetan agertu eta planetako zonalde honetaz zer egiten ari den adierazteko baliagarria izango delakoan gaude. Interesgarri ikusten baduzu: iragarri. Eskerrik asko.
La situación en Oriente Medio está al rojo vivo y esto nos anima a organizar este ciclo de cine. Son muy pocas las películas que nos llegan sobre esta parte del mundo. Por medio de este ciclo de películas sobre el Oriente Próximo que dar una pocas pinceladas la producción cinematográfica sobre este tema y su situación actual. Esta películas no suelen ser proyectadas en los cines normales y estamos convencidos que va a servir para mostrar que se produce sobre esta parte del mundo. Si lo ves interesante: anúncialo.
maiatzak 15 - PALESTINA:
Los niños de Arna
maiatzak 22 - IRAQ:
Invierno en Bagdad
maiatzak 29 - KURDISTAN:
Desde la Oscuridad

30/3 - LIBANO y PALESTINA: la reconstrucción de la causa árabe

GITE-IPES hitzaldi:

*LIBANO y PALESTINA: la reconstrucción de la causa árabe*
martxoaren 30ean
hizlariak/ponentes:
Lilia Ghanem Coordinadora del Forum Internacional de Beirut de Apoyo a la Resistencia
Ali Fayyad Director del Centro de Estudios y Documentación de Beirut
Elkarrizketa: www.gara.net/paperezkoa/20090331/129940/es/Israel-derroto-ejercitos-arabes-pero-no-Hizbula-Hamas

LA EUSKAL HERRIA ¿DE QUIÉN?

(articulo publicado en kaosenlared, acerca del libro de Gite-Ipes LA EUSKAL HERRIA ¿DE QUIÉN?)

Frente a la crisis: crear una, dos, tres... cien resistencias. En última instancia, al igual que hace un siglo, la crisis tiene dos salidas últimas: socialismo o barbarie.

Hace tan solo seis meses, el FMI predijo que el PIB del Estado español crecería un 1,2% durante 2009. El ministro Solbes negó entonces la existencia de la crisis y dijo que se trataba de una mera “desaceleración”. Pasados dos meses, las mismas fuentes pronosticaron un decrecimiento del 0,2% para el primer semestre de 2009, si bien esto se superaría durante la segunda mitad del año. Solbes dijo entonces que aquello serviría para “sanear la economía”.
Ahora, sin embargo, se afirma que este año se retrocederá un 2% y se alcanzarán tasas de paro del 19%, lo cual supondrá superar los cuatro millones de personas paradas. La recesión, además, continuará durante 2010. En los últimos seis meses 900.000 personas (200.000 de ellas, en enero) han engrosado las cifras del desempleo, batiéndose todos los récords conocidos. ¿Seguirá considerando Solbes que todo esto es beneficioso para la economía?
Debe destacarse, por otro lado, que tan solo un 5% del actual paro procede de los expedientes de regulación de empleo (ERE), pues su inmensa mayor parte tiene por causa la finalización de los contratos temporales o los despidos individuales. La crisis golpea además a la población inmigrante bastante más que a la autóctona: durante 2008, el paro se incrementó en un 87% para aquella y un 50% para ésta última.
En cuanto a las mujeres, si bien hasta ahora se han visto menos afectadas por la crisis por afectar ésta, en gran medida, a la construcción, los datos de enero y febrero las muestran ya en la cabeza del pelotón. El recorte en las partidas sociales de los presupuestos públicos repercute asimismo sobre ellas, aumentando su trabajo gratuito (atención a personas mayores, infancia, personal discapacitado,..) y doble jornada.
Casi un millón de personas paradas carece hoy de subsidio de paro y su número no deja de crecer, pues muchas prestaciones hoy existentes se irán agotando. También se agravará la situación de aquellas personas, parejas, familias…, que contando con uno o más sueldos, se han embarcado en créditos que no podrán pagar. En resumen: lo peor está aún por llegar.
2.- LA CRISIS ES GLOBAL Y AFECTA AL PROPIO SISTEMA
La crisis que nos afecta no es tan solo cuantitativa, sino cualitativa. Es el capitalismo, como sistema, el que está en crisis y es su contradicción principal (una economía real cada vez más socializada, pero que se asienta sobre el ánimo de lucro individual) que la está minando todo.
En primer lugar, la crisis es financiera. Todas las finanzas mundiales están contaminadas. Ningún banco ni caja sabe hoy a ciencia cierta cual es en realidad el valor cierto de sus fondos. Nadie se fía de nadie y los créditos a las se restringen pues el futuro es incierto y nadie quiere arriesgar nada. La crisis, además, es industrial...
3.- LA SALIDA A LA CRISIS ES POLÍTICA, NO TÉCNICA.
La crisis no tiene salidas “técnicas”. La solución no pasa por invertir en sectores “punta”, o en I+D…, sino por hacer frente a los problemas de fondo planteados por la misma. Por ello, la salida será política; es decir, será fruto de la confrontación de clases que ya se está comenzando a dar: huelgas generales en Grecia, Francia,…; gobiernos de izquierda en Latinoamérica,…

4.- LA CRISIS EN NAFARROA.
Los puntos débiles de la economía española corroen también la de Nafarroa. Las altas tasas de paro (las más altas de la U.E.) y precariedad (entre las primeras del mundo), así como el falso y hueco boom de la construcción han contaminado también la economía de nuestro herrialde...
5.- LA REIVINDICACIÓN DE SOBERANÍA:
Sin competencias propias y soberanía política, fiscal y económica es imposible dar soluciones de fondo, mínimamente razonables, a la crisis. La política de Bruselas, Madrid y París es claramente favorable al capital, la banca y las multinacionales. Por ello, para hacer frente realmente a esta política, es preciso reivindicar la soberanía para nuestro propio pueblo...

6.- RECUPERAR LA PALABRA: LA LUCHA IDEOLÓGICA.
Toda lucha social y política es, a su vez, una lucha por la palabra. En décadas pasadas no solo hemos retrocedido a nivel político y social, sino también ideológicamente. Dejar robarse la palabra es apostar por perder, por jugar en terreno del enemigo y regirnos por sus normas y valores...

7.- UNA, DOS, TRES… CIEN RESISTENCIAS.
La frase es de Ernesto “Che” Guevara: “Hagamos uno, dos, tres… cien Vietnam”. Se refería a crear focos de lucha y revolución por todo el planeta.
Esa es la tarea. Ya se ha dicho que frente a una crisis global, la respuesta ha de ser también global, agrupando los esfuerzos de los distintos sectores golpeados por la crisis: clase obrera, migrantes, mujeres, juventud, pensionistas… En cada uno de ellos debemos hacer de la crisis un tema de debate y acompañar cada reflexión de propuestas concretas de movilización.

>>> texto completo:

www.kaosenlared.net/noticia/frente-crisis-crear-dos-tres-cien-resistencias

Julio Araluze Beka 2009

GITE-IPESek, Julio Araluzeri egindako omenaldia zela eta, urteroko ikerketa beka sortzea erabaki du, hain zuzen ere, omenaldia haren ikerkuntza lanaren jarraipenean isla ahal dadin. Beka hau honela izendatuko da: “JULIO ARALUZE BEKA”.

Informazio gehiago: www.gi-artxiboa.blogspot.com eta
http://gi-artxiboa.blogspot.com/2009/02/gite-ipesen-julio-araluze-beka-2009_17.html

Mina baretu eta aitaren irudia berreskuratzeko bidaia egin du Haizek

Mikel Goikotxea «Txapela» ezagutu zutenen ahotik bere aita zena ezagutuko du Haizek, atzo Bilbon eta Gernikan aurkeztu zen «Itsasoaren alaba» dokumentuan.
Bilbo erdialdeko Capitol zinemak ez zuen asko falta izan, atzo eguerdian, aretotzar nagusiko besaulki guztiak betetzeko. Eta hitzorduak merezi zuen, Josu Martinezek idatzi eta zuzendu «Itxasoaren alaba» dokumentala lehen aldiz bertan botatzekoak ziren-eta. Haize Goikoetxeak aita ezagutzeko egin duen bidea kontatzen du dokumentuak. Mikel Goikoetxea, «Txapela», ETAko militantea, GALek hil zuen orain dela hogeita bost urte, Haize alaba txiki-txikia zela.
Martinezek azaldu zigun lanaren abiapuntua: «Haize ezagutu eta gutxira, aitari buruz ia ezer ez zekiela esan zidan, eta zauri hori arintzen laguntzeko eskatu». Baina Haizeren mina arintzeaz gain esku artean «erakutsi beharreko istorio» bat zutela ikusi eta dokumental bat atontzeko asmoa agertu zion Martinezek Goikoetxeari.
Begirada hunkigarriak
Haize berarekin ere solastatu ginen, Gernikan dokumentala aurkeztetik heldu berritan, eta aurkezpenean izandako sentipenen berri eman zigun berak. «Jendea hunkitu egin da eta eskerrak ematera ere etorri zait» aipatu digu lanaren harrerak harritutako Haizek: «Ez nuen espero horrenbeste konektatuko zutenik».
Haizek aita zena ezagutzeko egindako bidaia erakusten digu dokumentalak, Mikel Goikoetxearekin harremana izan zuen jendearekin izandako elkarrizketen bitartez. Bidaia horretan Haizeri aitaren txikitako kontuak kontatuko dizkio atzoko proiekzioaren ostean hunkitua zegoen izeko Argiñek, eta borroka armatuan egindako bidea Mitxel Sarasketak eta «Pinturas»ek, besteak beste. Maribe Prietok, GALek hil zuen Jabier Galdeano «Egin»eko kazetariaren alargunak, Mikelek Ipar Euskal Herrian euskarazko klaseak nola ematen zizkien kontatuko dio Haizeri, eta Peixotok ere Hodei arreba txikia zeneko oroitzapen hunkigarriak ekarriko dizkio. Bukatzeko, Izaskun Ugarte amarekin bilduko da Haize, aitaren hilketaren berri izateko.
Modu horretan «Mikel ezagutu eta zirkulu bat ixteko» balioko dio dokumentalak «Txapela»ren alabari. «Itxasoaren alaba»ren bidez, «mina baretu eta aitaren irudia berreskuratu» du, eta aurrerantzean «lehen tristurari lotuta zegoen bezala, gaur egun bizitzari eta poztasunari lotuta ere ikusten dut». Eta gizarteari, Euskal Herriko gatazkaren barruan, «edo gatazka askoren barruan, nirearen antzeko bizitza daukan jendea ere badagoela eta jende horrek ere bizi izan duela bakardadea eta ezezagutza. Aldarrikatu beharra dugu hori guztia bizi dutenei ere eman behar diegula babesa».
Gure iragan hurbileko pasarte ezkutuak ezagutu eta Haize babestu nahian, bere bidaia partekatu genuen atzo dokumentala ikusi eta haren historia ezagutu genuen guztiok, hunkiturik.
www.gara.net/paperezkoa/20090208/120769/eu/Mina/baretu/eta/aitaren/irudia/berreskuratzeko/bidaia/egin/du/Haizek

ITSASOAREN ALABA dokumentala

Julio Araluze bekak saritutako lanaren aurkezpena
GITE-IPESeko kideok zurengana hurbiltzen gara poztasun handiz 2008ko Julio Araluze bekak saritutako lana bukatuta dago eta. Josu Martinezek, Txaber Larreategik eta Iasone Paradak aurkeztutako Itsasoaren alaba izeneko dokumentalak jaso zuen geure iazko beka. Hau dela eta, estreinaldi publiko bat egingo dugu 2009ko otsailaren 7an, goizeko 12:00etan Capitol zineman.
Ekitaldian bertan, GITE-IPESeko jardueren gaineko azalpen batzuk eta dokumetalaren nondik norakoak emateaz gain, 2009ko Julio Araluze beka berria aurkeztuko dugu.
DOKUMENTALAREN SINOPSIA
Haize Goikoetxea Ugartek hogeita sei urte dauzka. Ipar Euskal Herrian jaio zen. Errefuxiatu bikote baten bigarren alaba da eta urte bi bete gabe zituela, GALek Mikel Goikoetxea, “Txapela” hil zuen: bere aita.
Urte guzti hauetan Haizerentzat sendatu gabeko zauri sakon bat izan da bere aitaren heriotza. Gertaera horrek bere bizitza erabat baldintzatu du, eta gainera, amarekin gaiaz hitz egitea bientzat oso gogorra izan denez beti, gauza gutxi dakizki aitari buruz.

2009ko otsailaren 7an - Capitol zineman

Berria:
www.berria.info/paperekoa/plaza/2009-02-06/040/006/Aitaren_arrastoari_segika._Mikel_Goikoetxea_ÔTxapelaÕ_GALek_orain_25_urte_hildako_euskal_errefuxiatuari_buruzko_film_dokumentala_egin_du_Josu_Martinezek_Txapelaren_alabaren_ikuspegitik_sortu_du_obra_eta_bihar_aurkeztuko_du_Bilbon_eta_Gernikan.htm GARA:
www.gara.net/paperezkoa/20090203/119894/es/La-hija-pequena-Txapela-viaja-busqueda-su-recuerdo

Liburu Berria

LA EUSKAL HERRIA ¿DE QUIEN?

ELKARTZEN-ek eta GITE-IPES-ek LA EUSKAL HERRIA ¿DE QUIEN? izeneko liburua kaleratu dugu. Hamabost idazleren artean eginiko liburu honetan egungo Euskal Herriko erradiografia egiten saiatzen gara. Azterketa sozialistan oinarriturik, gure gizartearen oinarri ekonomiko, politiko eta ideologikoaren gaineko hausnarketa bat egin dugu, prekarietatearen ikuspuntutik.

(prezio 10 euro: Gite-Ipes-en edo dendetan)

Gaueskola berriro hasiko da:

Miribila / Sanfran: > 20 de enero / 19:30

Uribarri: > 21 de enero / 19:30

HERRIA ETA ANDRAZKOA, BATERA ASKE

‘Kurdistango emakumeak gatazkaren aurrean’ lelopean, bere herriaz eta emakumeen borrokaz aritu da Sakine Cansiz erbesteratu politikoa.

Bizkaian ibili dira Suzan Samanci, Melike Yasar eta Sakine Cansiz asteon, hitzaldiak ematen.

Kurdistan lau estaturen menpe eta zatituta dago (Turkia, Iran, Irak eta Siria), eta, neurri handiagoan edo txikiagoan, herri izaera ukatzen diote laurek. Herrialdea zatituta, zapalduta eta gatazka betean dagoela, emakumeak are oztopo gehiago aurkitzen ditu egunerokoan: feudalismoa, erlijio arazoak, patriarkatua… Pertsona zapaldua da emakumea. Kurdua eta emakumea da Sakine Cansiz. Cansiz kurduaren eta Cansiz emakumearen historia ez dira ezertan bereizten, haren ustez biak estutu eta zanpatu dituztelako modu basatian.
GITE-IPESek gonbidatuta, Bizkaian egon da egunotan Cansiz, Bilbon eta Portugaleten, Kurdistan eta emakumeak: erresistentzia eta errebeldia jardunaldietan berba egiteko berak bizitakoaz, bera lakoek bizitakoaz, bere herriak bizitakoaz. GITE-IPESekoek honela aurkeztu dute hizlaria: «30 urtetik gora daramatza bere herriaren askatasunaren alde borrokan. 1978tik 1991ra espetxean eduki zuten. Gaur egun haren jarduera nagusia prestakuntza politikoa eta ideologikoa da. Emakume kurduen askapen mugimenduaren barruan erreferenteetako bat da».
Emakumea
Erbesteratu politikoa da Sakine Cansiz, eta gaur egun Hanburgon bizi da (Alemania). Emakumearen arazoa munduan dagoen arazorik handienetakoa dela dio. «Existitu den lehenengo gizartea, begi bistan denez, emakumeari esker existitu da. Zoritxarrez, bost mila urte igaro eta gero, gutxi aurreratu da emakumearen egoeran. Zibilizazioaren sorleku dela dioten gunean, emakumeak, mendeetan zehar, oso ibilbide zaila izan du».
Ahots indartsuz kontatu du Kurdistan ez dela aitortua izan duela 70 urtera arte: «Ni Turkiak okupatutako Kurdistandik nator, eta 1930eko urteetan genozidio handia gertatu zen han. Ordutik, gure kultura, gure hizkuntza, dena ezabatu nahi izan digute. Lapurtu egin digute gurea den guztia». Munduan beste iraultza adibide batzuk gertatzen ari ziren sasoian -Nikaragua, Kuba,
Vietnam ahoskatu ditu, turkieraz, euskaldunok ere ulertzeko moduan-, Kurdistanen ez zegoen antolakuntza politikorik «bide horretan » ibiltzeko.
Esku ahurra gorantz zabalik daukala, kanpoaldearekin mahaia jo du kurduak esaldi bakoitzarekin: «Emakumeez osatutako erakundeak ere Europan aspalditik hasiak ziren mugitzen, baina Kurdistanen ez. 1985ean sortu zuten Kurdistango Langileen Alderdia (PKK), eta alderdi horrek eman zion emakumeari ardura politikoa; borrokan txertatu zuen». Lehen aldiz Kurdistanen, herri baten borroka emakumearen askapenarekin lotu zuten. Eta herri kurduaren askapena ezin da lortu andrazko kurduaren askapenik gabe, Cansizek bere hitzaldian behin eta berriz errepikatu duenez. «Emakumeak ez badira aske, ez dugu sinesten benetako askapenik egon daitekeenik».
Gerrillan
PKK-ko buru Abdula Ocalanek esana: «Kurdistango emakumeak, esklaboen esklabo izanik, nahitaez altxatu behar du egoera horren kontra». Begirada irmoarekin, Cansizek azaldu du emakume kurduek bere gain hartu zutela beren burua askatzeko ardura. Interesa piztu zitzaiela, ez bakarrik herriaren egoera politikoaz eta ideologiaz, baita euren emakume izaeraz ere. «Nik neure kabuz erabakia hartu eta familiari aurre egin behar izan nion, eta gai sozial eta politikoei buruzko liburuak irakurtzen hasi nintzen».
Bata eta bestea, herria eta andrazkoa, borroka bi aldi berean. Gerrillaren bidez uztartu zituzten bi borrokak emakume askok. «1980ko urteetan, batzorde militar faxistak dozenaka mila lagun hil zituen; oso kolpe krudela izan zen. Orduan, emakume kurduek erantzutea erabaki eta gerrillan sartu ziren». Herritarrak autoestimuz eskas zebiltzan; emakumeen erantzunak adorea berpiztu zuen. «Askapenaren eta demokraziaren aldeko borrokaren bidez, emakumeak bere nortasuna eta autoestimua berreskuratu zituen».
1987an, Emakume Abertzale Kurduen Batasuna sortu zuten, Europan. Turkiak behin eta berriro debekatu izan du alderdia. 1990eko urteetan, Ipar Kurdistanen (Turkiaren mendeko lurretan), matxinada indartsuak antolatu zituzten, eta are emakume gehiago batu zitzaizkion gerrillari. «Eta ez bakarrik emakume kurduak, beste herri batzuetatik etorritakoak ere bai: Alemaniatik, Kaukasotik, Armeniatik…». Gerrillan, andrak ez ziren mugatu aginduak betetzera; gizonezkoen pare hartzen zituzten erabakiak, taldeetan, emakumeen artean zein gerrillari guztiekin batera. Urte hartako matxinadetan, «andrazkoek funtsezko protagonismoa zuten»: lehen lerroan kokatuta egin zieten aurre tankeei, errepresioari. «Lehen aldiz gure historian, emakumea aurrean dago, ez atzean; guda frontean dago».
Arlo militarrean bakarrik ez, gizartean ere, kurduen artean, andrazkoek zegokiena berreskuratzea erabaki zuten: «Geure patua da». Cansizek, ordea, argi nabarmendu du aurkitu dutena ez dela batere leuna. «Mendi handiak, zailtasun orografiko handiak, sistema basatiak, gizonaren zapalkuntza… Beraz, aurretik esandako guztia ez da gutxi».
Gerrillaren barruan, mendian, gizonen pentsamolde zurrunarekin egin zuten topo emakume kurdu gerrillariek. «Gizonok ez dira berehalakoan eraldatzen», baina, borrokaren ondorioz, han lortu zituzten aurrerapen handienak borroka horretan. Cansizek ziurtasun osoz baieztatu du: «Gaur egun, mendian, parekidetasunean oinarrituta bizi gara. Gauza berak bizi ditugu, gauza berei egiten diegu aurre, eta mendi horietan ez dago ez zapaltzailerik ez zapaldurik».
Mundura begira
SESBeko «sozialismo errealean» andrazkoek askatasunik ez zutela izan gogoratu du Cansizek. Beraiek, aldiz, hasieratik eman gura izan diote lehentasuna emakumeek beren burua antolatzeari. Hego Amerikako egungo aldaketa asko ere eredugarriak iruditzen zaizkio. Dena den, ezin du ezkutatu harrotasun puntu bat Kurdistangoa aipatzean, eta ihes egin dio irribarreak: «Gurea originala da. Inoren laguntza barik lortu dugu. Denek jarri dizkigute oztopoak».
Euskal Herria ere eredutzat eduki zutela dio erbesteratu politikoak. 1980ko urteetan, Kurdistango andreek borrokari ekin ziotenean, hona begira aritu ziren, besteak beste. «Euskal borrokarekin elikatu izan gara, eta beti pentsatu izan dut Euskal Herrian egongo nintzela egunen baten. Eta, begira, Euskal Herriaren bihotzean nago gaur».
(BERRIA 2008ko abenduaren 21a - Ekaitz Goienetxea)

TAS TAS Irratiako elkarrizketa Melike Yasar-ekin:
www.masvoces.org/Entrevista-con-Melike-Yaschar-exiliada-politica-kurda

KURDISTANGO EMAKUMEAK

erresistentzia eta errebeldia

Kurdistan Siria, Iran, Irak eta Turkiaren artean dago banatuta; denboran zehar guda ugari jasan ez ezik, hamaika aldiz inbaditua eta okupatua ere izan da. Estaturik gabeko naziorik handiena bada ere, bere identitatea ukatzen diote sistematikoki; hala eta guztiz ere, oraindik ez du amore eman. Borrokan eta bizitzan segitzen dute, amore eman behar ez dutelakoan daude eta. Mendekotasun eta kontrol estrategiari aurre eginez altxatzen da Kurdistango borroka eta erresistentzia.

Beste nazio eraikuntza prozesuetan gertatu bezala, Kurdistango emakumeen papera ezinbestekoa da euren herriko liberazioaren aldeko borrokan ere. Emakume hauek borroka handi bati egin behar diote aurre: herri mailan, euren identitatea ukatzen duen nazioarteko ingurugiroa; eta emakume mailan, genero bazterkeriak inposatutako hurbileko ingurua.

KURDISTANGO EMAKUMEAK: erresistentzia eta errebeldia jardunaldiek, Kurdistango emakumeei nola eragiten dien gatazkak, eta honen aurrean emakumeek zelako estrategiak erabiltzen dituzten ere aztertuko dugu ikuspuntu feminista batetik; hala nola, euren jendartean duten paper nagusia, jasaten duten gogorkeria, nola bizi diren eta nola egiten dioten aurre euren herriko burujabetasunaren borrokari.

Suzan Samanci da Kurdistaneko emakume idazle onenetatikoa da, oraindik bere lurraldearen erdialdean bizi izaten jarraitzen duena. Liburu asko idatzi ditu; besteak beste, Kiraç daglar kar tuttu (Elurrez beteriko mendi lehorrak), Eriyip gidiyor gece (Gaua desagertzen da) Reçine kokuyordu Hêlîn (Hêlînek erretxina usaina zuen). Azken hau gaztelerara itzulita dago, Txalapartak argitaratuta. Liburuak bere herriko mundu magikora hurbiltzen gaitu; euren kantak, epopeia lirikoak, ipuinak, istorioak, atsotitzak eta esaera zaharrak badira bere herriak dituen adierazteko moduak.

El pueblo kurdo, dividido en los estados de Siria, Irán, Irak y Turquía, arrastra una larga historia de invasiones, guerras y ocupaciones. Considerada la nación más grande sin estado, a la que sistemáticamente se le niega su identidad, no ha claudicado ante la adversidad. Siguen viviendo, siguen luchando, con la obstinación de no rendirse. Frente a una estrategia de control y dominación, se alza la lucha y la resistencia del pueblo kurdo.

Como ha sucedido en otros procesos de construcción nacional, las mujeres kurdas juegan un papel primordial en la lucha por la liberación de su pueblo. Ellas tienen una gran batalla a la que enfrentarse: como pueblo, en un entorno internacional que les niega su identidad, y como mujeres, en un entorno inmediato subyugadas por la discriminación de género.

En estas jornadas KURDISTANGO EMAKUMEAK: erresistentzia eta errebeldia analizaremos de qué manera afecta el conflicto a las mujeres de Kurdistán y qué estrategias desarrollan éstas para enfrentarlos: el papel preponderante que en la sociedad desempeñan, cómo sufren la violencia, cómo viven y sobreviven, y cómo afrontan la lucha por la soberanía de su pueblo.

Suzan Samanci es una de las mejores escritoras kurdas actuales que sigue viviendo en el corazón de Kurdistán. Autora de numerosos libros como Kiraç daglar kar tuttu (Las áridas montañas cubiertas de nieve), Eriyip gidiyor gece (La noche se desvanece), Reçine kokuyordu Hêlîn (Hêlîn olía a resina)... Este último publicado por Taxalaparta en castellano nos acerca un mundo mágico de los proverbios, cantares, epopeyas líricas, leyendas y cuentos... como modos de expresión de su pueblo.

Suzan Samanci (escritora feminista): Lengua, Identidad, Cultura

Melike Yasar (Mujeres por la Paz): Exilio kurdo en Europa
Sakine Cansiz (exiliada politica): Gaia: Las Mujeres frente al conflicto

Entrevista TAS TAS Irratia con Melike Yasar:

www.masvoces.org/Entrevista-con-Melike-Yaschar-exiliada-politica-kurda

EMAKUMEENTZAKO AUTODEFENTSA IKASTAROA

GITE-IPES-en 30 urte daramatzagu unean uneko gizarte gaiekin lotura daukaten ikastaro eta material ezberdinak eskaintzen. Emakumeen historia, oraina eta etorkizuna garatzen dituzten ikastaro, artikulu eta liburuak, asko izan dira. Oraingo honetan “emakumeentzako autodefentsa” ikastaroa eskaintzen dizuegu. GITE-IPESen erasoen prebentzioa, oso lan garrantzitsua dela uste dugu, zeren arazoa arinago aurkituz gero, errazagoa izango baita irtenbide bat eskaintzea.
Formakuntza honek, neska ikasleei bortizkeria aurre ikusteko giltza emango die eta aldi berean errekurtso ezberdinak honi aurre egiteko. Ikasle hauek beraien bizitzako une hauetan ikastetxeetatik kanpo erlazionatzen hasten baitira.
Ikastaro honen bidez euren errealitatea eta nola bizi duten arazo hau ikusteko aukera izango dugu, eta aldi berean eraso mota ezberdinak eta ikastetxe barruan bortizkeriarekin erlazionaturiko arazo ezberdinak “bulling-a” adibidez igartzeko.
Zergatik autodefentsa?
Emakumeok egunero milaka eraso jasaten ditugu, gizarte bortitz, sexista eta patriarkal baten bizi gara eta.
Gizarte ordenak, emakumeak kontrolatzeko eta menperatzeko indarkeria erabiltzen du.Egoera honen aurrean, erasoen prebentziorako, autodefentsa dugu baliabiderik eraginkorrena.
Bortizkeriarekin amaitzeko, horri buruz hitz egitea da lehenbiziko pausua. Bortizkeria sexista eremu pribatuaren kontua ez ezik, jendartearen eremua ere badela helarazi beharrean gaude.

NORENTZAT ZUZENDUA
DBHko edozein mailako neska ikasleri zuzendua, batez ere, Etika, Erlijio eta Gizarte Zientzia arloei egokitua.

HELBURUAK:
· Norberak bere buruarekiko konfiantza landu.
· “Victima” delakoaren rola baztertu eta arriskuari aurre egiteko gai garenaren sentimendua uztartu eta landu.
· Erasoen aurrean, oinarrizko teknika ikasi eta praktikan jarri.

METODOLOGIA:
Tailerrak 12 orduko iraupena du.Teorian zein praktikan erabiliko ditugun metodologiak partehartzaileak dira eta “aisialdiari” lotuta daude. Ikasleen motibazioa sustatzeari dagokionean, ariketak eta egoera ezberdinak erabiliz, euren ideiak, esperientziak, zalantzak eta hausnarketak adierazten lagundu eta erraztuko zaie Tailerrean elkar harremanaturik dauden bi maila bereiz ditzakegu:
Maila psikologikoa: Autoestimua lantzeko teknikak, rol – playing, eztabaidak, psikodrama, komunean jarritako esperientziak, erlaxazio teknikak, eta abar...
Gure baitan dauden indarrez eta baliabideez kargu egiteko.
Hurrengo puntuak lantzen dira:
· Begirada
· Ahotsa
· Hitzezkoa ez den komunikazioa. Gorputz hizkuntza.
· EZETZ esaten ikasi.
· Erlaxazio eta lasaitasun egoera.
· Zer egin eraso baten aurrean.
Maila fisikoa:
Teknika psikologikoek barnerazitako segurtasuna indartuko duten teknika errazak eta eraginkorrak lantzen dira. Erantzun zuzenak eta zehatzak irakatsiko digute:
Oinarrizko teknikak fisikoak berotze sesioan landu ondoren (erasoa, defentsa, askatzeko teknikak…), taldeak teknikak bakarka eta bikoteka praktikan jartzeko aukera izango du.
Maila psikologiko eta fisikoaren helburu nagusia hauxe dugu:
Zer egin dezakedan galderari erantzungo diogu, gure erreakzioa eta erantzuna oztopatzen dituzten mekanismoak gaindituz; gure bitartekoak geldiarazten diguten emozioak, hala nola, beldurra, segurtasun eza, autoestima eza baztertuz. Agresibitatea, eragile ezerkor bezala, desmitifikatuko dugu. Gure agresibitatea, aitzitik, aurkitu eta bideratu behar dugu. Are gehiago, gure baitan dagoen ahalmen bat bezala ulertu behar dugu.

LEKUA: Lurrean lan egiteko aukera eskainiko duen espazio handia (60-70 m2), koltxoneta, tatami eta abarrekin...
IRAUPENA : 12 ordu.
TALDE MUGA: Gutxienez 10 emakume eta gehienez 20.
AURREKONTUA: 70€ ordua (840)
IRAKASLEA: ESTHER LOPEZ, WEN-DOko monitorea (autodefentsa feminista).
HARREMANETARAKO TELEFONOA: 944 79 04 30 –635735716

Jeswen.dobilbo@gmail.com

Tailerraren baldintzak malguak dira. Metodologia lan taldeari egokituko diogu. Halaber, osagarri bezala, gizarte trebetasunak lantzen dituen mutilentzako tailerra eskaintzen dizuegu.

HISTORIA HITZALDIAK PORTUGALETEN

URRIAK 9
* minería e industrialización en la Margen Izquierda
* surgimiento del abertzalismo de izquierdas
(J.M.Lorenzo Espinosa y Eduardo Renobales)

URRIAK 16
* memoria de la represión franquista y post-franquista
(AHAZTUAK 37-77)

URRIAK 23
* los modelos económicos y de producción post-franquistas
* la lucha por la democrácia en Euskal Herria
("Ortzi" Letamendia y Periko Solaberria)

Portugaleteko Zibiko Sozialean (udaletxe ondoan)
19:30etan - en el Centro Civico Social de portugalete

San Frantziskoko Gau Eskola hasiko da!

Urriaren 14an hasiko da berriro Miribilako Gau Eskola, 19:30etan eskolan. / El 14 de octubre comienza la Gau Eskola de Gite-Ipes, a las 19.30 en la escuela de Miribilla.

Libro: El Barrio de las Cortes

última publicación de Aldauri Fundazioa y Gite-Ipes:

El Barrio de las Cortes .... una historia de la Palanca Bilbaina - El libro ayuda descubrir un aspecto tan singular de la historia de San Francisco como ha sido la vida del barrio de Las Cortes, la Palanca Bilbaina. Una investigación que complementa la publicación de Los barrios Altos de Bilbao, editada por Aldauri Fundazioa en 2001.

(15€ - Gite-Ipes-en edo Bilboko dendetan)

Descargar entrevistas no publicadas

Sozialismoa Euskal Herrian?

2007 / 2008ko kurtsoa
2007/10 - Iñaki Gil de San Vicente: Las leyes de la dialectica.
2007/10 - Rosa Andrieu: Euskal Feminismo y Materialismo Historico.
2007/11 - Antxon Borja: Algunos aspectos de la Globalización
2007/12 - Antxon Mendizabal: Las nuevas bases de la acumulacioón
2008/01 - Antxon Mendizabal: Nuevas tecnologias y transformación social
2008/02 - Txente Rekondo: Sozialismoaren bidean egungo blokeen nazioarteko analisia. AEB, Europa eta Japonia, Hego Amerika (indigenismoa), Txina, Rusia.
2008/04 - Mikel Zuloaga: Demokrazia partehartzailea eta sozialismoa.
2008/05 - Pedro Albite: Kulturaniztasuna. Herrien identidatea. Migrazioak.

2008/06 - Gaizka Aranguren eta Eduardo Apodaka: Euskal Kultura eta identidatea.

2006 / 2007ko kurtsoa

2006/12 - Nekane Jurado: Gizartearen oinarri ekonomikoa I. Produkzio harremanak Euskal Herrian. / Condiciones actuales de vida y de trabajo de la clase obrera en Eusakl Herria.

2007/01 - Nekane Jurado: Gizartearen oinarri ekonomikoa II. Produkzio harremanak Euskal Herrian.

2007/01 - Carlos Fernandez Liria: Estatuaren botere egitura. Botere politikoa, aldaketa eta demokrazia. / Estructura del poder del Estado

2007/03 - Josu Amezaga: Gizarte gain egiturak: kultura eta ideologia. Herri kultura: kontsumismo eta alienazioa euskal kulturan.

2007/03 - Iñaki Gil de San Vicente: Europa aurreko taktika eta estrategia. Egungo mundu eta europan euskal herriari dagokion sozialismoa.

ISRAELi BOIKOT

Ekainaren 10ean Palestinatik datorren deiari erantzunez (www.pacbi.org) elkartasunez 'manifestua aurkeztu da Donostian. Bertan EHko gizarte zibileko hainbat lagunek kultur, kirol edota irakaskuntza arloan Israeli Boikot egiteko deialdia zabaldu dute, bai eta beren eragin esparruetan boikot ekimen hau zabaltzeko konpromisoa ere.
Sinatzileen artean: Floren Aoiz, Sorkun, Antton Mendizabal, Fernando Mijangos, Fredi Paia, Txerra Bolinaga, Txan magoa, Koldo Izagirre, Estitxi Fernandez, Joseba Tapia, Beloki trikitilaria, Jone abeslaria, Gorka Urbizu, Xabi Paia, Oihane Perea, Joseba Agudo, Iñaki Viñaspre, Nekane Martiarena, Manex Agirre, Xamoa, Irati Anda, Jon Martin, Kepa Acero, Xabi Aldaz (Kaotiko), Gorka Urbizu (berri txarrak), Itziar Ituño, Ramon Agirre, Naroa Iturri, Amets Arzallus eta Alfonso Sastre. Gaur hemen gauden pertsonak eta 'elkartasunez' manifestuari atxikitu gatzaizkionak, zera adierazten dugu:
Mundu mailan, eta Euskal Herrian, Israel estatu sionista eta arrazistaren aurka egiten ari den boikot kanpainarekin bat egiten dugula. Ekimen hau Palestinatik egin zen deialdiari erantzuten dio, eta helburua da palestinar herriaren aurka Israelgo estatuak egiten duen zapalkuntza, garbiketa etnikoa eta apartheid politikak etetea.

-> informazio gehiago:

http://www.israeliboikot.org/

http://www.blogger.com/www.nodo50.org/csca/agenda06/palestina/boicot_1-12-06.html